- Hiç bilmediğim konularda uzun uzun konuşabiliyorum. Nasıl oluyor anlamıyorum ama doğuştan bir yüzeysellik yeteneği var bende. Geçen gün Ali Murat Hamarat’la bir arkadaşı Bach ve Schönberg arasındaki farklar, armoni ve atonal müzik üzerine konuşuyordu, ikide bir araya girip ben de bir şeyler söyledim hiç de garip kaçmadı, hâlbuki konuyla ilgili zerre bir şey bilmiyorum, ikisi de farkına varmadı adamların. (Belki onlar da bilmiyordur be?)
- Televizyonda ekonomi programı var, Asaf Savaş Akat, Ege Cansen bir de bi hoca daha oturup ekonomi konuşuyorlar bazen dediklerini anlar gibi oluyorum, genelde anlamıyorum ama büyülenmiş bir şekilde baştan sona seyrediyorum. Başka kimsenin ağzından da milyar dolar gibi ifadeler duymuyorum. Yemek programı seyreden karnı aç çocuk gibi, hevesle dinliyorum hocaları, ne zaman ağızlarından milyar dolarlı bir laf çıksa hemen hayale dalıyorum. Hayır, milyar dolar demekte bir şey yok, ağzı olan herkes der ama şimdi misal Oky dese, anlamsız, fantastik kaçacak. Hocalar söyleyince daha gerçek oluyor.
- Biz erkekler işedikten sonra klozetin kapağını tekrar kapatmakla mükellefiz. Yani gidiyoruz, önce klozetin kapağını kaldırıyoruz, işiyoruz sonra da o kaldırdığımız kapağı indiriyoruz. İndirmezsek kabalık oluyor. Bana kalırsa burada büyük bir kolpa var. Niye biz indiriyoruz? Hep kalkık kalsın o kapak? Kadınlar gittikleri zaman indirsinler, biz gittiğimiz zaman kaldıralım. İş bölümü iş bölümü diyoruz ama klozetin kapağına dair bütün sorumlulukları biz erkekler üstleniyoruz. Bu kuralı değiştirelim.
- Askere gitmeden önce yoklama nedir, bakaya nedir, sülüs ne hiç bilmezdim. Gittim, geldim, hâlâ bilmiyorum arkadaş. Sülüs çok acayip geliyor kulağa yalnız.
- Bu sene ders yılı başlamadan önce hazırlıklarımı yaptım, kendi kendime dersi derste dinleyeceğime söz verdim ama yine de sözümü tutmazsam diye bir kayıt cihazı aldım, bazen kaydeder evde dinlerim diyorum. Muhtemelen o cihaz da iyice dolana kadar dinlemeyeceğim.
- Yaklaşık yirmi milyar dolarım olsa hiç kafayı yemez, efendiliğimi bozmazdım. Ama mesela bir milyon dolarım olsa kafayı yiyebilirdim. Çünkü şimdi o parayla da her şeyi yapamazsın, ada alayım desen, alamazsın, jet uçağı alayım sağa sola uçayım desen olmaz, benzin parası yetişmez. Hâlbuki yirmi milyar dolar olsa rahatsın. Hayatta böyle şeyleri düşünmezsin. Bu arada hiç dolarım yok ama yine de kafayı yiyebilirim.
- Borsada enteresan bir durum var. Bugün baktım, yine yükselmiş. Bazen de düşüyor. Hâlbuki bence hiç düşmemesi lazım. Neticede borsada hisse senedi alınca bir şirkete bir şekilde ortak oluyorsun. O şirket ne yapıyor da değerinden kaybediyor? Hiç. Özelleştirme yasası çıkıyor bir bakıyorsun bütün şirketlerin hisseleri yükselmiş, yasa reddediliyor, hepsi düşüyor. Dalga geçer gibi. Yahu sen tuğla şirketisin mesela, inşaatlar artınca değerin yükselsin, tamam onu anladık da, kışın niye düşüyorsun arkadaş? İnşaatlar sattığın tuğlaları geri mi getiriyor sanki kışın? Yoo. Kışın düşmenin âlemi yok. Tamam, yükselme,
olduğun yerde kal, yazın yine yükselirsin. Ama yok. Deli gibi, kışın düşüyor yazın çıkıyor illa. Manyak mıdır nedir. (Yaktın beni Haznedar Tuğla)
- Kitapçıya gittiğim zaman, bir kitap alıp kasaya gittiğimde tam da kasanın önünde yer alan kitaplar görüyorum. Süpermarketlerde kasanın yanına konan sakızlar gibi. Yani “buna ihtiyacımız yok, dünya bunlar olmadan da döner ama canın çekerse al” babından. Günün birinde bir kitap yazsam da aha o kasanın önüne “sevdiğinizin duymak istediği yüz söz” gibilerinden her sayfasında tek cümle olan kitapların yanına korlarsa feci içerlerim.
BİZİM Bİ’ ARKADAŞ !
- Bizim bi’ arkadaş Street Fighter’ın şirketine gitmiş Japonya’ya, yönetim kuruluna kadar çıkmış, Ken, Ryu’nun kardeşimi diye sormaya, eşek sudan gelene kadar dövmüşler.
- Bizim bi’ arkadaş Yakuza’ya girmiş, serçe parmağını keseceklermiş, “ayak serçe parmağımı kesseniz?” diye rica etmiş, komple kafasını kesmişler.
Uykusuz 2. Sayı,Barış Uygur,Akıl Fikir Ofisi
